Een lange stilte, even geen berichtje van onze kant, dat is wat er geweest is, even geen zin, geen fut om iets te schrijven, want wat kan er worden geschreven, niet zwanger, geen kindje(s) voor ons, de hoop is op en leeg, we zijn uitbehandeld.
Vandaag hebben we het nagesprek gehad in het F. ziekenhuis, tja, een leuk en goed gesprek, waarom het niet gelukt is, er is geen verklaring voor, alles is goed, de kwaliteit van de emby's zijn super, het slijm is mega mooi, tja ....... vertel het maar.
Ik (D) kan het hoofdstuk een kindje van ons samen nog niet afsluiten, ik kan me niet voorstellen dat dit het is, dat het nu voorbij is, dat gaat en wil er bij mij niet in, en dan komt de vraag wat willen we dan, nog een poging, en dan natuurlijk zelf betalen.
Ja maar we gaan de poging niet geheel hier in Nederland doen, we gaan, indien mogelijk het deels in Belgie doen, daar doen ze aan ass. hatching (als ik het goed schrijf) dan maken ze een klein sneetje/gaatje in het eitje wat de innesteling zou bevorderen.
Hoe zien we dat dan in de praktijk, hier in Nederland de echo's laten maken, het ziekenhuis hier wil daar graag aan meewerken, en dan in Belgie de punctie en natuurlijk de eventuele terugplaatsing.
Met andere woorden, het verhaal is nog niet helemaal over, ik zeg nog niet helemaal omdat we nog niet weten of het ziekenhuis ini Belgie de samenwerking wil.
26 juni hebben we daar een gesprek met een gyno, om te kijken wat en of er mogelijkheden zijn, voor een combi samenwerking.
Het verhaal krijgt nog een vervolg, welke wij hopen de juiste!!!!!
